Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 

Forum > Wonderbaarlijke wereld door de ogen van een volwassen Indigo ("nieuwetijdskind")

 
Marcel

Marcel Stegers*kin256

Deze brief is zo mooi dat ik deze aanpas om aan de mensen overal in de wereld te laten zien en lezen wie Marcel Stegers nou werkelijk is.



Deze woorden die ik hier in deze brief schrijf komen rechtstreeks vanuit mijn hart, ik hoop dat je de tijd neemt om deze brief te lezen.
Deze brief heb ik geschreven met de hulp van een van mijn beste vriend Richard hij gaat nu in september naar de universiteit, Richard staat altijd voor me klaar en hij is er wanneer ik hem nodig heb, hij helpt mij om sommige gevoelens op papier te zetten, ik wil graag vertellen aan mijn vrienden dat het niet erg is dat hun veranderen in het leven en dat ik altijd voor iedereen klaar sta als een goeie vriend.
Dit geld voor alle mensen die mij als vriend beschouwen, jammer genoeg heb ik maar weinig "echte" vrienden.

Om te beginnen wil ik graag wat vertellen over mezelf, ik begrijp dat sommige van jullie mij al vrij goed kennen maar toch voor alle duidelijkheid wil ik jullie laten weten dat het niet erg is om anders te zijn dan verwacht word, je bent zoals je bent...zolang je maar een goed hart blijft houden en goeie bedoelingen hebt om mensen te helpen.

Ik (marcel) ben iemand die mensen graag helpt zonder er iets voor terug te verwachten, ik help mensen graag omdat het mij een goed en vredig gevoel geeft.
En het geeft me een goed gevoel als mensen kunnen glimlachen, de wereld is een puinhoop en mensen ervaren vaak pijn in hun leven, maar ik wil graag hun helpen zodat hun weer een beetje kunnen lachen en een goed gevoel hebben, glimlachen is heel belangrijk in het leven.

Ik ben een jongeman die functioneert beneden mijn kalenderleeftijd, in woord en gedrag ben ik niet volwassen, ik heb sterke morele overtuigingen rondom goed en kwaad, ik hecht aan vriendschap & respect & veiligheid en eerlijkheid. Ik wil de hoeder zijn van al het goede, ik ben een kwetsbare jongen, feitelijk niet opgewassen tegen de taken van de volwassen wereld.
Ik functioneer op een zwakbegaafd intelligentieniveau, en mijn IQ is 84.
Ik heb autistische kenmerken waarbij er ook sprake is van geestelijke/ verstandelijke achterstand in gedrag en beleving van de wereld om mij heen.
Ik zie en beleef alles door de ogen van een kind, ik ben eigenlijk een 12/13 jarig kind in een volgroeide lichaam.
Ik zat ook op een speciale school waarin ik in de autisten klas zat vanwege mijn emotionele overgevoeligheidsproblemen.
Ik ben iemand die overal bewondering voor heeft.
Ik ben heel serieus over alles wat goed doet in het leven.
Ik ben zelf een jongen die niet van alcohol en roken houd en ik geef zelfs helemaal niets om seks, ik haat alles wat met seks te maken heeft, dit moest je maar eens aan mijn moeder vragen.

Hier is een geluidsfragment over hoe ik mijn vrienden bescherm tegen het "volwassen" gedrag..:




“Een goed gevoel wat je hebt, raak je zeker kwijt.
Maar een goed gevoel dat je bent, daar doe je je hele leven mee.”







Wat ik ook tegenwoordig heb is veel dagbesteding in het Thomashuis te Posterholt.
Thomashuis is een groot en mooi huis waar mensen (jong en oud) wonen of dagbesteding hebben met een verstandelijke beperkingen.
Ik voel me daar thuis en ik ga er elke dinsdag en woensdag de hele dag naar toe.

Ik zit in de Thomashuis vanwege mijn geestelijke / verstandelijke achterstand in gedrag, mijn beperkingen in gedrag.
Ik word vaak gepest omdat ik nog zo speels ben voor mijn leeftijd, ik ben zelf een overgevoelig persoon met een achterstand in gedrag, waar ik zelf weinig aan kan doen, dus hopelijk hebben jullie respect voor mijn handicap en accepteren jullie mij in jullie leven als iemand die anders is dan andere mensen maar die de hart op de juiste plaats heeft!

Er zijn zoveel mensen in mijn leven die mij steunen en die mijn aanwezigheid accepteren en zelfs waarderen.

Zoals de mensen van de Royal Theater Roermond ken ik al meer dan 10 jaar en beschouw ik ook alsof ze mijn familie zijn, ze hebben mij met heel veel dingetjes in mijn leven geholpen, en ik voel me er altijd op mijn gemak en ik kan mezelf zijn, verder hebben hun een brief geschreven om mij te helpen bij het Thomashuis te komen, en in deze brief beschrijven ze mijn kijk op de wereld en de waarde die ik huldig.

Hier is een filmpje over de bioscoop waar ik vrijwilligerswerk doe:



Hieronder is de brief die hun aan het Thomashuis hebben toegelicht.


******
Marcel is al meer dan tien jaar actief binnen ons bedrijf, eerst als werknemer en sinds een jaar als vrijwilliger.
Hij is toentertijd via zijn toenmalige school -de VSO Ortolaan te Heythuysen- bij ons als medewerker aan de slag gegaan.
Hoewel wij uiteraard geen professionale begeleiders zijn, hebben wij sinds die tijd een intensief contact met Marcel opgebouwd.
Daarbij bevinden we ons bovendien in de gelukkige positie dat binnen onze groep vrijwilligers enkele mensen actief zijn die werkzaam zijn in de gezondheidszorg, dan wel een daarvoor relevante opleiding genoten hebben en terzake kundig zijn.
In deze periode hebben wij allen Marcel goed leren kennen en een gedegen beeld verkregen van zijn persoonlijkheid, de problemen waarmee hij als lid van de samenleving worstelt, en zijn sterke morele overtuigingen die mede hierdoor gevormd zijn.

In onze vaak lange gesprekken, maar zeker ook in zijn gedrag, viel telkens weer op hoezeer Marcel hecht aan waarden zoals respect, verdraagzaamheid en de bereidheid tot het verlenen van hulp en steun ten opzichte van zijn medemens.
Een voorbeeld van dit laatste is zijn beslissing om als vrijwilliger mee te blijven helpen in ons filmtheater toen duidelijk werd dat zijn dienstverband om financiële redenen stop moest worden gezet.
Dit is een voor Marcel typische redenering en gedragsuiting: het helpen van mensen die naar zijn overtuiging hulp nodig hebben omdat ze in een zwakke positie verkeren, mensen die zonder zijn hulp in zijn ogen op een of andere wijze ongelukkig (zouden) zijn.
Dit doet Marcel vanuit een sterke morele overtuiging die hem een duidelijk beeld geeft van wat "goed" is en wat niet goed, of zelfs "kwaad" is.
Deze overtuiging gebruikt hij om zijn leven, en vooral ook zijn levensgeschiedenis, zin en inhoud te geven.
Concreet is hij sterk overtuigd van het slechte van bepaalde soorten menselijk gedrag: het al eerder genoemde gebrek aan respect voor de medemens, maar ook alle handelingen en uitingen op seksueel gebied.
In de ogen van Marcel vernietigen dergelijke op seksualiteit rustende handelingen de "echte" relaties (zonder seksuele basis) tussen mensen die hij koestert: vriendschap, genegenheid en platonische liefde.

Hieruit blijkt dat Marcel naar onze ervaring een heel gestructureerd wereldbeeld heeft.
In de ogen van de meeste mensen is dit natuurlijk een sterk vereenvoudigd wereldbeeld, dat bovendien van de gangbare norm afwijkt, maar het geeft Marcel wel houvast en een duidelijke "handleiding" voor zijn leven.
In het bijzonder deelt hij de wereld op die manier in twee uitersten in, die in zijn ogen tegenpolen zijn.
Allereerst is er de wereld van de volwassenen, waarin alle zaken en gedragingen zich bevinden die "slecht" zijn: alcohol, tabak en andere soorten drugs en genotsmiddelen, het respectloos en achterbaks omgaan met elkaar, en, zeker niet in de laatste plaats, seksualiteit.
Daarnaast is er in zijn optiek de wereld van kinderen, waarin zaken wel "echt" en puur zijn, waarin gedrag wel eerlijk en oprecht is en vrij van de machtsspelletjes die volwassenen spelen.
Seksualiteit speelt in die wereld geen enkele rol, en het is deze wereld waarmee Marcel aansluiting zoekt.
Sterker nog, hij verzet zich fel tegen zijn eigen volwassen worden en stelt alles in het werk om deze wereld van onschuld zo lang mogelijk in stand te houden, niet alleen voor zichzelf maar ook voor "andere kinderen" met wie hij op voet van gelijkheid wil omgaan.
Zijn kijk op dingen en zijn relatie met kinderen hebben ons meerdere malen verwonderd.

*******


Dit was een groot gedeelte van de brief die hun geschreven hebben aan het Thomashuis om mij te helpen een plaats te vinden in het Thomashuis.
Je kan uit deze brief die geschreven is door mijn vrienden in het Royal Theater heel veel uithalen wat betreft mijn karakter eigenschappen.



De kinderen en hun ouders zijn altijd leuk en aardig en vooral respectvol tegenover mij en mijn beperkingen, en dat waardeer ik heel veel, hun doen mij niet pesten vanwege ik nog zo'n kinderlijk gedrag in me heb, hun vinden dat leuk, de meeste kinderen en ik (marcel) hebben een grote leeftijdsverschil maar we beleven de wereld om ons heen op dezelfde niveau want de meeste kinderen houden ook van buiten spelen en leuke avonturen beleven en gewoon lachen lachen en nog eens lachen, daarom waardeer en koester ik heel erg veel dat kinderen mij als vriend beschouwen.


Ik weet dat "bijna" alle kinderen de pubertijd in gaan en dan "volwassen" gaan gedragen.
Zodra ze naar de middelbare school gaan zie ik al verandering aan komen in hun gedrag .
Er komen veranderingen die hun meemaken in het leven vanwege school en nieuwe vrienden en vriendinnen, en dat ze stoerder willen opstellen tegenover de vrienden op school.
Soms heb ik gevoelens van onzekerheid, de angst dat mijn vrienden ooit zullen veranderen en niet meer met mij plezier en avonturen willen beleven, ik hoop dat het nog lang zal duren en dat ik en mijn vrienden nog vele avonturen beleven, maar zodra de tijd er komt dat hun gaan veranderen dan sta ik er met heel mijn hart voor hun klaar, ik geef hun steun waar nodig is en ik zal hun begrijpen en troosten als ze verdriet hebben.


Door mijn vrienden kan ik weer lachen en denken en huilen en dromen.
Met mijn vrienden praat ik over wat mij bezighoudt.


Misschien zijn de meeste vriendschappen een samen gaan in een levensfase,
vrienden die je altijd nabij blijven, daar zijn er helaas maar erg weinig van.


Maar echte vrienden zijn voor het leven
Echte vrienden zijn voor altijd!



Echte vriendschap is onbetaalbaar!





Toch doet het mij veel verdriet want ik zie de meeste van mijn vrienden veranderen terwijl onze herinneringen blijven bestaan in mijn hart.
Maar verandering maken mensen elke dag mee in hun leven, in elk moment van de dag zal er verandering zijn, maar dat waar je in gelooft of waar je van houd, dat koester je en blijf je waarderen diep in je hart.

Het leven is mooi, dynamisch en zit vol humor. Als kind kan je er misschien ook heerlijk van genieten. Maar langzaam maar zeker wordt je ook "ouder". Er komen verantwoordelijkheden bij. In eens moet je rekening gaan houden met anderen, met geld en kon je geen kind meer zijn.
Of misschien toch wel ? Maar hoe dan ?
Het is belangrijk te leren focussen op wat je echt wilt in het leven en daar ook voor durft te gaan.
Dit geeft namelijk enorm veel energie.
Het laadt onze batterij weer op en zo ervaar je weer vrijheid en blijdschap.





Ik maak meestal een hartelijke en gelukkige indruk naar onbekende mensen toe, vanwege mijn kinderlijke bewondering en enthousiasme, en wanneer ik gelukkig ben dan glimlach ik met heel mijn gezicht en dat maakt mensen heel vrolijk, ik ben altijd heel vrolijk als ik me kan uitleven met vrienden die gelijk zijn aan mijn niveau van beleving en plezier maken, ik wil nog graag buiten spelen & voetballen en hutten bouwen en verstoppertje spelen of tikkertje doen, mensen hebben meestal een hartelijke en gelukkige indruk als ze mij zien buiten spelen.


Maar er zijn ook mensen die vinden het vreemd en vragen aan mij hoe oud ik ben, en dan krijg ik meestal zo'n verdrietig gevoel want dan heb ik het idee dat ze me willen kwetsen.
Er zijn ook kinderen die mij pesten omdat ze het vreemd vinden dat ik nog zo'n speels gedrag heb.

Er werd me verteld dat het pesten onvermijdelijk was en dat ik het maar moest negeren of erom lachen, maar geen van beide hielp.


Het is voor mij moeilijk genoeg om te moeten leven met een achterstand in gedrag.
Ik mag dan wel anders zijn dan wat mensen verwachten in hoe iemand van mijn leeftijd zich zou moeten gedragen, het is alleen jammer dat sommige mensen een verkeerd idee of verkeerde indruk krijgen en niet kunnen begrijpen in wat ik doe en in hoe ik ben dat er niets verkeerds mee is.
Mensen tegenwoordig zoeken te snel overal iets achter terwijl er niets aan de hand is.
Of ze hebben gewoon de pik op mij, en willen ze me kwetsen zonder enige goeie reden.


Ik ben iemand dat niemand begrijpt totdat ze me leren kennen, maar om iemand werkelijk te leren kennen gebeurt vanuit het hart, meeste mensen denken te veel na over dingen in plaats van dat ze met hun hart de andere persoon beleven, en in de ervaring van de belevenis kan men zeggen hoe iemand is.









Toch zijn er sommige mensen die mij blijven uitdagen om mij verdrietig te maken en ze pesten mij dan om mijn leeftijd.
Ik ben niet boos of heb geen negatieve gevoelens tegenover diegene die mij doen pesten vanwege mijn speels gedrag, ik draag alleen de pijn met de vraag "waarom...?".

Ik weet dat ik anders ben dan andere mensen en dat ik speels overkom, maar dat is nog geen rede om mij te pesten om mijn leeftijd en mijn achterstand in gedrag, of misbruik van mij te maken omdat ik zo'n makkelijk beïnvloedbaar persoon ben.

Er zijn veel momenten geweest in mijn leven dat ik gepest werd om mijn leeftijd, dit is ook de rede waarom ik nooit mijn leeftijd durf te zeggen als mensen dat vragen.

De echte vrienden kennen mij met gevoel vanuit het hart en voor hun maakt het niet uit hoe oud ik ben, ze respecteren mij en accepteren mij in de persoonlijke waarde die ik uitstraal.


Ik ben altijd al bang geweest van de reactie van mensen als ik hun vertel hoe oud ik ben, daarom ben ik gewend om liever niets te zeggen want ik weet dat ik mezelf alleen doe kwetsen als mensen mij niet accepteren vanwege mijn leeftijd, en dit doet mij veel pijn want ik kan er niets aan doen dat ik een geestelijk/verstandelijk achterstand in gedrag heb.


Ik ben een persoon die graag met iedereen vrienden wil zijn, maar helaas willen veel mensen geen vrienden met mij zijn vanwege ik anders ben en vinden ze me vreemd, jammer genoeg willen hun ook niet de tijd nemen om mij werkelijk te leren kennen.

Vaak ben ik nog wel kinderlijk naïef, ik ga meestal uit van het goede in de mens en dat geeft grote verwarring, want niet iedereen heeft goede bedoelingen.



“Er is geen duisternis, alleen de afwezigheid van licht”

Ik heb ook veel nep vrienden die mij alleen aardig vinden als ik hun ergens mee help, daarna laten ze me vallen als een baksteen, als nep vrienden iets nodig hebben dan vragen ze mij om hulp, maar zodra ze hebben wat ze willen dan vergeten ze me en zijn ze geen vrienden meer, ik heb dit vaker meegemaakt met vele kinderen en volwassenen die met mij vrienden willen zijn om iets te bereiken.
Ik heb ook de assertiviteits training van Goldstein gedaan, maar ik ben nog steeds vrij naïef.


Tegenwoordig is het elk voor zichzelf en als velen anderen kunnen gebruiken om iets voor zichzelf te bereiken zullen ze het niet laten... Ben ik de enige die allergisch is aan schijnheiligheid, egoïsme en misbruik maken van iemands goedheid? Waar zijn de echte waarden van vriendschap en naastenliefde gebleven...? ik kan enkel maar voor mezelf spreken als ik zeg dat ik nog altijd waarden en normen heb in het leven, ook ik maak fouten maar ik aanvaard en respecteer mijn vrienden om wie ze zijn, niet op wat ik bij hen kan bereiken..Ook al heb ik maar een paar vrienden, wat ECHT is is ZELDZAAM.



Echte vriendschap is...

Een arm om je schouder als je het moeilijk hebt,
troostende woorden krijgen toe gesproken,
net zolang dat je het voor even weer red.

Een hand die de tranen van je wangen haalt,
en even door je haren streelt,
net zolang dat je voor even weer straalt.

Een blik in je ogen waar door je alles weer aan kan,
de blik vol van liefde, warmte en bescherming,
waar je op dat moment zo naar verlangt.

Gewoon iemand hebben waar je naar toe kan gaan,
als je het even allemaal niet meer weet,
iemand die je in alle tijden bij wil staan.

Als je zo iemand in je leven hebt, die met je huilt en lacht,
koester die persoon diep in je hart,
want dit is wat ieder mens van vriendschap verwacht.

Ook ik heb een echte vriend in mijn leven gekregen,
zonder woorden te spreken weet hij wat ik voel,
al heb ik de woorden jaren dood gezwegen.

De vriend, die mij accepteert zoals ik ben,
waar ik altijd terecht kan, waar ik mee lachen kan,
waardoor ik betoverd ben, sinds het moment dat ik hem ken.





Ik (marcel stegers) ben vrij altruïstisch ingesteld, oftewel ik help graag mensen zonder er iets voor terug te verwachten.
ik heb bijvoorbeeld Jordy & Ryan getrakteerd op kentucky fried chicken of macdonalds maar daar hoef ik niets voor terug te verwachten behalve een glimlach op hun gezicht want dat maakt mij ook blij, en natuurlijk beetje respect voor wat ik voor hun doe, maar respect is vanzelfsprekend als je iemand helpt ergens mee of je geeft iets van waarde aan iemand cadeau.

In dit filmpje trakteer ik Ryan op Macdonalds..:



Vele vrienden hebben me bedankt voor alle dingetjes dat ik gaf, maar ze hebben nog niets gezegd over de ultieme geschenk die ik hun al vanaf het begin aanbood, de echtheid van mijn goeie bedoelingen zijn meer waard dan alle dingen die ik ze kan geven of delen, vergeet dat alsjeblieft nooit!!, en probeer het te waarderen.




Iedereen in onze buurt kennen mij als de Marcel die altijd vrolijk met een grote glimlach buiten met andere jongens en meisjes (jong en oud) voetballen doet of op de trampoline spelen die we samen met zijn alle deden opbouwen of met zijn alle verstoppertje of tikkertje spelen.
Ik ben meestal goed in het verzinnen van leuke activiteiten om met de kinderen buiten te doen.
Vaker komt iedereen "jong en oud" in de buurt mij ophalen om wat leuks te verzinnen om te doen.
En wat ik niet allemaal over heb voor iedereen jong en oud.
Ik spaarde zelf geld bij elkaar om leuke dingen te kopen om buiten als activiteiten te doen, zoals ik kocht trampolines om in de buurt neer te zetten zodat alle kinderen erop kunnen spelen.

Hier zijn een aantal geluidsfragmentjes en filmpjes, en je zult zien en horen hoe Marcel buiten speelt met andere kinderen:








Als mensen zich afvragen of ik ook vrienden heb van mijn eigen leeftijd, dat klopt die heb ik ook, maar ons gedrag verschilt met dag en nacht, ik ben klein gebleven terwijl hun groot zijn geworden, ik ben met mijn gedrag in de kindertijd blijven steken terwijl de meeste van mijn leeftijd al een stuk meer volwassener zijn gaan denken, ons verschil is het manier van redenering over bepaalde dingen.
Ik heb vrienden van elke leeftijd van 10 jaar tot 50 jaar, bij mij ligt het niet zo zeer om hoe oud of hoe jong iemand is, ik wens met iemand om te gaan die een goed hart heeft en aardig is, en die met mij buiten wat leuks wil gaan doen zoals voetballen of hutten bouwen of op de trampoline springen of verstoppertje spelen, maar daar voelen veel mensen zich te oud voor, wat mij dus zo zeer veel pijn doet als iemand dat zou zeggen, dit is dus ook waarom ik niet in mijn leeftijd categorie past.
Ik pas niet in mijn leeftijd categorie omdat ik met mijn geest veel jongen ben dan mijn leeftijd is, mijn handicap is dus dat ik een achterstand in gedrag heb, waar ik weinig wat aan kan doen omdat ik zo gegroeid ben in mijn leven.

Sommige van mijn vrienden spelen niet meer buiten omdat hun al volwassen zijn geworden, maar toch blijven hun altijd in mijn hart als goeie vrienden, ik zal hun nooit vergeten. ik blijf altijd in achterstand met mijn gedrag vanwege ik zo gegroeid ben en daar kan ik niks aan doen, dit is mijn handicap, het is mijn handicap dat ik zo speels ben voor mijn leeftijd.
Het is vrij vervelend om mij op deze manier te moeten labelen, maar mensen willen niet begrijpen dat ik anders ben dan wat mensen "onbewust" van mij verwachten, zij verwachten mij als iemand die al auto kan rijden en een vriendin heeft of zelfs getrouwd is, en misschien wel vader kan zijn.
Maar.. ik ben nog steeds "kinderlijk" jong in het uiten van mijn gedrag, ik beleef de wereld om mij heen als een kind, en ik wil altijd nog graag met andere kinderen buiten spelen, als je verbaast bent dan moet je maar eens kijken hoe mensen in het Thomashuis leven, er zijn mensen die wel 40 jaar zijn en nog graag naar de speeltuin gaan om daar zich uit te leven als een kind, maar dit zijn mensen die zoals mij heel anders in het leven staan en dat maakt mij (en andere mensen die ongeveer hetzelfde zijn als mij) zo kwetsbaar, want er zijn en blijven mensen in de wereld die niet kunnen begrijpen dat ik nog zo kinderlijk ben, en als ik niet uitkijk dan gaan die mensen mij pijn doen op de meest vreselijke manier die je kan bedenken, de mensen die "slechte" bedoelingen hebben en mij niet willen accepteren zullen mij gebruiken of erger... in mijn geval wil ik er liever niet over nadenken, maar ik ben me er wel bewust van dat er (erg genoeg) zulke slechte mensen zijn op de wereld.
Maar ik denk liever over de kinderen die mij wel aardig en leuk vinden, en waarvan de ouders mij ook goed kennen, want ik ben meestal vrij direct in het voorstellen van mezelf, en ik kom dan heel blij en enthousiast over met een grote glimlach op mijn gezicht, alleen dit al maken mensen blij.. ik word meestal vrij snel geaccepteerd door de mensen die zich afvragen wie ik eigenlijk ben.

Mijn favorieten bezigheden wanneer ik buiten speel zijn tikkertje doen en verstoppertje spelen en hutten bouwen en voetballen of flessen-voetbal, er is meestal geen moment dat ik me verveel als ik buiten met vrienden ben, tenzij er niemand is waarmee ik spelen kan.
Mijn moeder en vader en familie en vrienden en bijna alle mensen in onze hele buurt en zelfs de mensen waar ik vrijwilligerswerk doe en iedereen die mij echt wilt leren kennen, die respecteren en accepteren mij dat ik zo "kinderlijk" leef in de wereld, ze waarderen zelfs dat ik zo lief ben.


Dit is een geluidsfragment van een jongen die mij verteld hoe hij ovr mij denk..:




Jammer genoeg zijn er ook kinderen en volwassenen die misbruik maken van mijn goedheid, ik doe veel dingen voor hun en dan laten ze me vallen, als ik merk dat mijn echte vrienden mij laat vallen omdat hun aan het veranderen zijn (wat geen excuus is) dan zal het me veel pijn doen want ik zal hun met alles in hun leven kunnen bijstaan zoals een echte vriend dat zal doen, ik ben dan wel kinderlijk jong in een volgroeit lichaam maar toch kan en zal ik veel kunnen betekenen voor mijn vrienden, want als ik emotioneel ergens over word dan kan ik meer dan mogelijk van me verwacht word.
Ik heb wonderlijke dingen meegemaakt, die ik jullie wel eens kan vertellen..echt wauwww mooie dingen die je niet zal geloven maar toch is gebeurt.
Er zijn mensen die zeggen dat ik een indigo kind ben en op aarde ben gekomen voor een rede, maar de onwetendheid brengt me onzekerheid over wat ik hier op aarde doe, ik hoop dat ik mijn doel hier toch volbrengt voordat ik naar "huis" (hemel) toe ga.
Maar voor die tijd wil ik nog veel kunnen lachen en plezier hebben met het liefst alle kinderen op aarde, en vrienden zijn met alle andere volwassenen en dieren en alles.
Ik weet dat er ook verantwoordelijkheden zijn, maar ik zal altijd mijn uitstraling en glimlach blijven houden, wanneer ik merk dat mijn vrienden mij gebruiken of erger dan word ik misselijk van verdriet.
Mocht er ooit ruzie komen tussen mij en mijn vrienden dan wil ik het het liefst meteen goedmaken want ik kan NIET tegen ruzie.



De reden waarom geld en spulletjes me niet gelukkig maken is omdat voor mij de vreugde van een glimlach veel meer waard is, ik doe ook graag vrienden trakteren op iets leuks of lekkers zolang ik het me kan veroorloven, maar dan moeten vrienden niet de gewoonte hebben om dit dagelijks van me te verwachten, ik doe met heel mijn hart graag van alles delen, maar ze moeten niet misbruik maken van mijn goedheid, want dat breekt mijn hart.




(de hieronder geschreven stukje heb ik met Richard geschreven)

Altruïsme of onbaatzuchtigheid is een handeling of een gewoonte van iemand zoals mij (marcel).
Altruïsme of onbaatzuchtigheid betekent dat ik anderen behulpzaam ben met geen of nauwelijks eigenbelang.


Empathie is een emotionele reactie op het leed van anderen. Empathie kan leiden tot altruïstisch gedrag: het helpen van een ander met als enig motief het welzijn van die ander te vergroten. Als we bijvoorbeeld mensen in nood zien, voelen we mee met hun emoties: daardoor kunnen we besluiten om hulp te bieden.


Wij zijn allemaal kinderen van het heelal, van de fysieke kant ervan en van de geestelijke en goddelijke kant.
Daarom is er in het hart van ieder mens een onvergankelijke bron, niet alleen van inspiratie, maar ook van groei, hoop, wijsheid en liefde.
Al verkeert de wereld van nu ogenschijnlijk in een hachelijke toestand en in wanhopige omstandigheden, toch zijn er nog mannen en vrouwen en kinderen genoeg om de evolutiegolf van vooruitgang door de huidige beroeringen en conflicten te loodsen; want de instinctieve gevoelens van de meerderheid van de mensen zijn in wezen juist, vooral de hogere.
Daarom zie ik in de toestand van de wereld zoals die nu is geen dingen die verschrikkelijk hopeloos zijn.
Ik geloof niet alleen dat er reden is voor hoop, maar ook dat de onsterfelijke vonk van spiritualiteit, wijsheid en altruïstische liefde, die altijd in het hart van de mens leeft, de mensheid niet alleen uit zijn tegenwoordige impasse en moeilijkheden zal halen, maar ook naar zonniger tijden zal voeren; zonniger omdat ze wijzer en vriendelijker zijn.
Niet de crises waarin dingen ineenstorten of schijnen ineen te storten, niet het oorverdovende lawaai van de donder of het inslaan van de bliksem beheersen de belangrijkste levensfuncties van de mens en de kosmos; maar die voor ons langzame altijd rustige, altijd opbouwende stille processen die doorgaan als we wakker zijn, die doorgaan als we slapen, die voortdurend doorgaan en die zelfs de mensheid door dwaasheid na dwaasheid naar de toekomst leidt.
Dat is de basis voor onze hoop en volgens mij zouden alle goede en oprechte mensen zich moeten aaneensluiten ter verdediging van deze oorspronkelijke en eenvoudige waarheden, die ieder mensenhart, van volwassene of kind, kan begrijpen. Ik geloof dat het tijd wordt dat mannen en vrouwen naar de zonnige kant van de dingen gaan zien, het hoopvolle om zich heen waarnemen; zichzelf en hun kleine zorgen vergeten en in het oneindige en eeuwige gaan leven.
Het is gemakkelijk, oneindig veel gemakkelijker dan ons voortdurend ziek te maken door ergernissen en zorgen.
In ieder van ons is iets goddelijks waaraan we ons kunnen vasthouden en dat ons bijstaat.
Zeg me niet dat altruïsme iets vreemds of buitenissigs is, iets ongewoons, onpraktisch en daarom onuitvoerbaar; want het is het enige dat eeuwig leeft, het enige dat eeuwig standhoudt.
Wanneer één enkel element of deel van het menselijk lichaam zijn eigen weg inslaat, worden we ziek.
Als één enkel element of deel van een samengestelde structuur die de ons omringende wereld helpt opbouwen, zijn eigen weg inslaat, d.w.z. egoïstisch wordt, dan zien we daar degeneratie en verval.
Conclusie en vraag: welke van de twee moeten we volgen – het pad van de kosmische intelligentie dat ons innerlijke en uiterlijke gezondheid, innerlijke en uiterlijke vrede, inwendige en uitwendige kracht, innerlijke en uiterlijke harmonie brengt?
Of de leer van een goedkoop en opzichzelfstaand eigenbelang dat het eigen voordeel zoekt ten koste van al het andere?





Lieve vrienden...

Hoe onze wegen ook zullen gaan,
Je weet dat ik altijd klaar voor je zal staan.
Hoe laat het ook is,
welk moment van de dag.
Ik zal er altijd voor je zijn,
voor een schouder, een traan of een lach.

Ik hoop dat je beseft,
dat ik je nooit zal laten gaan.
In welke situatie ook,
Je hebt altijd iemand achter je staan.
Voel je pijn of verdriet,
Bel of kom dan maar langs,
ik zal ervoor zorgen dat je de wereld
weer wat zonniger ziet.



Soms wanneer ik mensen ontmoet waar ik goed mee kan opschieten, begin ik te filosoferen over de waarde van vriendschap. Kan je objectief bepalen wat iemand tot "vriend" maakt, en wanneer is het maar een gewone "kameraad" of "kennis"?

En is dat dan de definitie van "vriend"? Goed kunnen opschieten met iemand? Als dat zo is, dan zou ik heel wat vrienden moeten hebben... Nee, ik denk dat echte vriendschap pas bestaat als je alles zou doen om je vrienden uit de nood te helpen. Het spreekwoord "in de nood kent men zijn vrienden" is dus de waarheid volgens mij.

En toch zijn je "redders-in-nood" niet altijd vrienden. In sommige moeilijke fasen moet je ´t soms van vreemden met het hart op de juiste plaats hebben.



Lieve vrienden, ik ben iemand die jullie zal beschermen als er wat gebeurt wat je niet wil, of als je ergens hulp bij nodig hebt dan zal ik er ook zijn, vanuit mijn hart zal ik een hele goeie vriend zijn, maar ik weet niet wat ik eigenlijk voor jullie beteken, ik hoop dat jullie ook een klein beetje goeie vrienden met mij willen zijn.



Een moment van droefte.. Een moment van blijheid..
Een moment van houden van.. Een moment van haten..
Wat er ook gebeurd en waar je ook dwaalt,
Blijf in mijn gedachtes.. Blijf in mijn leven.




Ik heb in mijn leven veel pijn beleeft, ook tegenwoordig heb ik veel verdriet, omdat er zoveel ellende gebeurt in deze wereld, ook huil ik vaker omdat ik wenst dat ik meer vrienden heb die mij helemaal respecteren en accepteren, ik heb 5 "echte" beste vrienden die heten Mark Th. (23jaar) en Richard G. (23jaar) en Can K. (13jaar) en Jordy P. (13 jaar) en Ryan P.(12 jaar), dit zijn mijn beste vrienden maar ik heb ook andere volwassenen en kinderen als "goeie" vrienden, maar de meeste avontuur beleef ik met Jordy en Ryan omdat hun met mij overal heen gaat en avontuur beleven, en ik hoop ook dat hun nog "eventjes" kinderlijk speels blijven, ik weet dat Jordy in de pubertijd zit en veranderen zal en anders gaat denken, het enige wat ik van hun vraag is dat ze nog een beetje kind blijven en nog avonturen willen beleven met mij, ik weet dat hun snel zullen veranderen omdat het onbewust van ouders verwacht word, maar alsjeblieft word nog niet zo snel volwassen, en het belangrijkste van alles is dat hun mij niet laat vallen in het leven, want dankzij hun respect en waardering ben ik veel om ze gaan geven, ik heb weinig vrienden die echt op mijn niveau plezier en avontuur willen beleven, hun zijn "nog steeds" een beetje hetzelfde als mij.
En ik zal er zeker voor mijn vrienden zijn als hun ergens hulp bij nodig hebben, als mijn vrienden ooit een vriendin krijgen dan sta ik zeker voor ze klaar, ik zal me altijd bewijzen als een echte goeie vriend, tenzij hun zeggen dat ik het niet waard ben om een vriend te zijn, maar dat zou koud en harteloos zijn, dus alsjeblieft laat me niet uit jullie leven verdwijnen.


Dit is een filmpje over het bewijs van vriendschap..:




soms zit het in je leven niet mee
is het dragen een beetje zwaar
maar met vrienden om je heen
speel je alles makkelijker klaar

door hun lieve woorden
een telefoontje of een bericht
die toveren dan snel weer
een beetje lach op je gezicht

ja ik heb ook van die vrienden
die helpen mij zo weer op de been
door die lieve vrienden
voel ik in het dragen niet alleen



De waarde van vriendschap voor mij...
Mijn vrienden zijn de essentie van mijn leven geworden, het doel om voor te leven.
Want het leven zonder hen zou totaal doelloos zijn.



Lieve mensen en "nieuwe" vrienden
het beste dat het leven je kan geven is iemand die moeite doet om je vriend te zijn,
wat er ook gebeurt in je leven, vergeet niet dat ik er altijd voor jullie zal zijn.




Hartelijke groetjes en knuffels van een goeie vriend,

Marcel Stegers









Mijn youtube kanaal is:
http://www.youtube.com/user/ChildofLight16?feature=mhee


Mijn hyves is:
http://vredeskind.hyves.nl/


Het zou een mooi gebaar zijn van jullie als je jezelf lid wil maken van de hyver "Child of Light:showheart: " dan kunnen jullie hier op klikken:
http://childoflight16.hyves.nl/


Voor het downloaden van mijn Persoonlijkheidsonderzoek klik deze link:
http://www.sendspace.com/file/ir4im0



Laatste woord..: lieve onbekende mensen, alsjeblieft heb respect voor mij en mijn beperkingen...... en wees een vriend naar ieder mensen en dier toe, en maak alsjeblieft geen misbruik van deze brief of gegevens, want ik bedoel het goed met heel mijn hart, en ik wil mensen erop wijzen dat hoe anders en verschillend je ook bent in deze wereld dat er altijd hoop en plaats is voor een glimlach.
9 sep 2011, 01:26
1